Reklama:

Depresja, lęk i psychozy w chorobach neurologicznych

Ten tekst przeczytasz w 5 min.

Depresja, lęk i psychozy w chorobach neurologicznych

Shutterstock

MRI, rezonans mózgu

Współwystępowanie zaburzeń psychicznych z chorobami neurologicznymi nie jest rzadkie. W przypadku niektórych jednostek, którymi typowo zajmują się neurolodzy, problemy psychiczne występują u nawet przeważającej większości cierpiących na nie pacjentów. Pamięć o istnieniu takiej możliwości jest wyjątkowo ważna, występowanie zaburzeń psychicznych u pacjentów może bowiem prowadzić do stawiania im niewłaściwych rozpoznań, ale i do pogorszenia efektów leczenia ich pierwotnego schorzenia neurologicznego.

Reklama:

Neurologia jest pokrewna psychiatrii z wielu względów – przyczyną takiego stanu rzeczy jest np. to, że specjaliści tych dziedzin nierzadko zajmują się leczeniem tych samych schorzeń (tak bywa chociażby w przypadku zaburzeń otępiennych). Niektórzy autorzy podkreślają nawet to, że obecnie te dwie nauki powinny tak naprawdę tworzyć jedną, określaną jako neuropsychiatria.

Do psychiatrów trafiać mogą pacjenci z jednostkami typowo neurologicznymi z tego względu, że w przebiegu wielu różnych schorzeń neurologicznych dochodzić może do wtórnego pojawiania się zaburzeń psychicznych. Okazuje się, że tak naprawdę można nawet stwierdzić istnienie pewnych korelacji pomiędzy poszczególnymi chorobami neurologicznymi a spotykanymi w nich najczęściej problemami psychiatrycznymi.

Zaburzenia depresyjne w przebiegu chorób neurologicznych

Samo wystąpienie choroby neurologicznej – szczególnie takiej o charakterze przewlekłym, jak np. padaczka czy stwardnienie rozsiane – już samo może stanowić czynnik ryzyka pojawienia się u pacjenta zaburzeń afektywnych. W końcu jako jedną z potencjalnych przyczyn zaburzeń depresyjnych wymienia się doświadczenia przez pacjenta długotrwałych schorzeń somatycznych, a takowymi choroby neurologiczne po prostu są.

Powyżej sformułowany został ogólny wniosek, okazuje się jednak, że u chorych na pewne jednostki neurologiczne szczególnie można się spodziewać wystąpienia zaburzeń depresyjnych. Ich częstość może być nawet bardzo zaskakująca, ponieważ u pacjentów z chorobą Parkinsona czy ze stwardnieniem rozsianym zaburzenia depresyjne pojawiać się mogą nawet u połowy z nich. W przebiegu padaczki problem ten pojawiać się może jeszcze częściej - depresja może dotyczyć nawet 3/4 wszystkich cierpiących na epilepsję pacjentów. Znaczny wzrost ryzyka zaburzeń afektywnych dotyczy również osób po udarze mózgu, pacjentów którzy przebyli uraz głowy, a nawet osób cierpiących z powodu częstych migrenowych bólów głowy.

Potencjalnych przyczyn zwiększonego ryzyka zaburzeń depresyjnych w przypadku wymienionych chorób neurologicznych wyróżnia się co najmniej kilka. Rozważa się tutaj m.in. wpływ poudarowych uszkodzeń szlaków noradrenergicznych czy dopaminergicznych, ale także zjawiska niezwiązane ściśle z samymi patomechanizmami poszczególnych schorzeń. Do ostatnich z wymienionych zalicza się takie problemy, jak np. ograniczenie możliwości samodzielnego funkcjonowania spowodowane chorobą neurologiczną czy konieczność zrezygnowania z aktywności zawodowej – takowe problemy zdecydowanie mogą przyczyniać się do występowania zaburzeń depresyjnych.

fot. panthermedia

Zaburzenia lękowe w przebiegu chorób neurologicznych

Lęk u osób cierpiących na schorzenia neurologiczne może rozwijać się choćby wtedy, kiedy pacjenci nie wiedzą, jaki czeka ich los. Tak zdarza się chociażby w przypadku stwardnienia rozsianego – w przebiegu tejże jednostki nie jest przecież możliwe przewidzenie, kiedy pojawi się jej kolejny rzut ani jakie następstwa ten rzut po sobie pozostawi.

Zaburzenia lękowe współwystępujące z chorobami neurologicznymi przybierać mogą rozmaite postacie – bywają nimi zarówno fobie specyficzne, jak i zaburzenia lękowe uogólnione. Częstość ich pojawiania się w omawianej grupie pacjentów bywa wysoka podobnie, jak to było w przypadku omówionych wyżej zaburzeń depresyjnych. Przykładowo, zaburzenia lękowe mogą występować u nawet 3/4 pacjentów z chorobą Parkinsona czy u 1/3 osób, które doświadczyły udaru mózgu. Innymi patologiami, które również szczególnie sprzyjają pojawianiu się lęku u pacjentów, są schorzenie demielinizacyjne, nowotwory ośrodkowego układu nerwowego czy padaczka.

POWIĄZANE DYSKUSJE NA FORUM Z KATEGORII Inne tematy

gość
Niezborność ruchowa
Bynajmniej tak się czuje. Afazja z tego co czytam.Jak sobie pomóc
Benzodiazepiny syndromy odstawieniowe
Witam - mam 43 lata -mając 19 lat został przepisany mi clonazepam -miałem padaczkę ,panikę i zaburzenia osobowości po odstawieniu ciężkich narkotykow - do 36 roku życia brałem te leki i przerwałem ic...
gość
Brak kontaktu
Nie rozumiem jak można tak postępować Podawać nr i żadnego odzewu Dzwonią ludzie chorzy potrzebujący pomocy nie dla zabawy Odechciało mi się kontaktu Przeraża mnie, jak ma później po operacji wygląda...
gość
Zawał rdzenia kręgowego
Witam Moją chorobę zdiagnozowano 09-08-2023 jest to szok stracić czucie z dnia na dzień okazało się że to zawał rdzenia kręgowego.Stwierdzono że to od przebytej Boleriozy, ciągle rehabilitacja le...
gość
HAS
Witam 12.09.2024 w czasie jazdy samochodem do pracy dostałem krwotoku podpajęczynówkowego !Miałem dużo szczęścia że nie jechałem sam tylko z kolegami z pracy dzięki ich szybkiej reakcji otrzymałem s...
gość
Samoistne krwawienie do układu komorowego
Dzień dobry Syn przeszedł samoistne krwawienie do układu komorowego...moje pytanie brzmi czy to to samo co udar krwotoczny?
Reklama:
Reklama: