Diagnostyka zespołu Lamberta-Eatona

Pacjent z objawami zespołu Lamberta-Eatona najprawdopodobniej zostanie skierowany do neurologa. Specjalista z tej dziedziny przeprowadza najpierw badanie neurologiczne, w którym możliwe jest np. stwierdzenie osłabionych odruchów ścięgnistych. Istnieje konieczność różnicowania zespołu z miastenią – duże znaczenie ma w tym wypadku szczegółowy wywiad lekarski, jednakże zespół Lamberta-Eatona posiada pewne charakterystyczne dla siebie cechy. Otóż w przypadku, gdy pacjent przez jakiś porusza osłabionymi mięśniami (np. unosi kończynę górną), to wtedy dochodzi do przejściowej poprawy jego siły mięśniowej w tej części ciała. W diagnostyce zespołu Lamberta-Eatona wykorzystanie znajduje również badanie elektromiograficzne (EMG).

Wspominano już, że zespół Lamberta-Eatona często współistnieje z chorobami nowotworowymi. Z tego względu, w przypadku zdiagnozowania tej jednostki u pacjenta, konieczne jest przeprowadzenie badań w kierunku różnych nowotworów. W zależności od uzyskanych z wywiadu danych pacjenci mogą być kierowani na różne badania, np. w przypadku znacznego ryzyka raka płuca, chory na zespół Lamberta-Eatona może być kierowany na tomografię komputerową klatki piersiowej.

Jakie jest leczenie zespołu Lamberta-Eatona?

Jeżeli za wystąpienie zespołu Lamberta-Eatona odpowiada nowotwór, to w takiej sytuacji postępowanie terapeutyczne skupia się na leczeniu danego schorzenia nowotworowego. Uzasadnieniem takiego postępowania jest nie tylko to, że nowotwór może zagrażać życiu pacjenta, ale i to, że u większości pacjentów po wyleczeniu z nowotworu dochodzi do ustąpienia objawów zespołu Lamberta-Eatona.

W przypadku leczenia samego zespołu Lamberta-Eatona stosowana jest głównie farmakoterapia. Pacjentom podawane są takie leki, jak:

• 3,4-diaminopirydyna,
• glikokortykosteroidy,
• azatiopryna,
• cyklosporyna,
• pirydostygmina.

Czasami w terapii wykorzystanie znajdują również dożylnie podawane preparaty immunoglobulin oraz plazmafereza (zabieg polegający na wymianie osocza).

fot. panthermedia

 

Zespół Lamberta-Eatona: dlaczego warto o nim mówić?

Jak już wspominano kilkakrotnie, z zespołem Lamberta-Eatona związane bywają groźne dla życia choroby. Jednostka ta jest o tyle ważna, że czasami jej objawy pojawiają się na długo przed tym, zanim wystąpią jakiekolwiek dolegliwości związane z chorobą nowotworową. Odnotowuje się również, że chorzy doświadczający zespołu Lamberta-Eatona, chorujący jednocześnie na raka płuc, najczęściej nie prezentują objawów tego nowotworu, takich jak np. utrata masy ciała, kaszel czy krwioplucie.

Zdarzają się również pacjenci, u których wystąpi zespół Lamberta-Eatona, i u których przeprowadzona zostanie bardzo dokładna diagnostyka, a mimo to nie udaje się u nich wykryć jakiegoś ogniska nowotworowego. W takich sytuacja zalecane jest regularne przeprowadzanie badań kontrolnych, nierzadko nawet przez stosunkowo długi, bo sięgający dwóch lat, czas.