Kręcz szyi jest zaburzeniem strukturalnym polegającym na ułożeniu głowy i szyi w nieprawidłowej, wymuszonej pozycji ułożenia tychże częsci ciała. Bardzo istotna jest wczesna diagnoza i wdrożenie postępowania terapeutycznego, gdyż w większości przypadków możliwe jest nawet całkowite cofnięcie się objawów. Istnieje wiele metod terapii – jedne lepsze, inne o wątpliwej opinii, jednak jeśli żadna z nich nie przynosi efektów, konieczna jest interwencja chirurgiczna.
Stretching, czyli rozciąganie
Do najczęściej stosowanych metod zalicza się stretching manualny, który ma za zadanie zmniejszenie napięcia mięśniowego w obrębie mięśnia MOS. Ma się to stać za sprawą oddziaływania na wydłużenie włókien, przywrócenie fizjologicznego zakresu ruchomości wraz z równowagą mięśniową. Najważniejszym punktem stretchingu jest działanie niewywołujące bólu – zarówno podczas wykonywania przez rodziców, jak i przez terapeutę. Zanim podejmie się właściwe działania, można zastosować masaż czy też zabieg ciepłoleczniczy. Odnośnie do samego rozciągania: istnieją różne tezy na temat tego, w jaki sposób powinno się go wykonywać. Jedni specjaliści twierdzą, że zabieg powinien być wykonywany z niską intensywnością lecz dłużej, co ma zapobiegać powstawaniu bólu czy mikrourazów mięśnia. Inni twierdzą, że konieczna jest określona intensywność, kilkukrotne w ciągu dnia powtarzanych oddziaływań przy jednoczesnym wydłużaniu kolejnych sesji. O tym, jak ma wyglądać terapia – zarówno pod względem intensywności, jak i długości sesji – powinien decydować fizjoterapeuta po dokonaniu diagnozy stanu dziecka [1].
Pielęgnacja dziecka i postępowanie postularne
Bardzo istotne jest odpowiednie dobranie pozycji – zarówno do stanu dziecka, jak i do jego wieku. Pozycje korygujące powinny również zapewniać rodzicom i opiekunom zarówno bierne, jak i aktywne rozciąganie mięśnia MOS. Pielęgnacja również powinna uwzględniać odpowiednio dobrane pozycje spoczynkowe, pozycje unoszenia dziecka [1].
Taping
Kinesiotaping – inaczej plastrowanie dynamiczne – jest metodą, której celem jest wspomagania całego procesu rehabilitacji, a dokładniej wspomaganie układu mięśniowo-powięziowego poprzez zastosowanie elastycznych plastrów. W związku z tym, że istnieje wiele różnych zdań na temat kinesiotapingu, coraz częściej można spotkać się z negowaniem jego skuteczności, gdzie główne zarzuty kieruje się do braku oddziaływania na mięśnie, a jedynie oddziaływanie na ból w sposób uśmierzający [1].
fot. panthermedia
Inne metody wspomagania
Fizykoterapia, czyli stymulacja mikroprądami, jest oddziaływaniem za pomocą prądów charakteryzujących się niskim natężeniem. Efektem tego typu oddziaływań mają być przyspieszenie procesu regeneracji tkanek i równowagi zarówno elektrycznej, jak i chemicznej przy jednoczesnym niewywoływaniu wrażeń czuciowych u pacjenta. Metoda ta jest uznana za skuteczną we wspomaganiu postępowania usprawniającego [1].
