Epilepsja jest chorobą znaną od wieków, z początku postrzeganą w kategoriach opętania z racji objawów, jakie powodowała. Jednak już Hipokrates odkrył, że choroba ta to głównie uszkodzenia mózgu. Padaczka jest sklasyfikowaną jednostką chorobową, jednak nie stanowi ona klasycznej choroby, a odzwierciedla raczej patologiczny proces, jaki toczy się w organizmie człowieka. Wiele osób, bazując na stereotypach, uważa, że aktywność fizyczna jest dla takich osób zakazana, jednak jak wskazują badania, nie można bardziej zahamować rozwoju dziecka chorego na padaczkę, jak zabraniając mu aktywności fizycznej.
Ograniczenia
Dzieciom, u których zdiagnozowano padaczkę, celowo, choć bezzasadnie, wprowadza się znaczne ograniczenia aktywności fizycznej poprzez zabranianie brania udziału w zabawach ruchowych, wszelkiego rodzaju ćwiczeniach gimnastycznych czy nawet lekcjach wychowania fizycznego, co wpływa negatywnie nie tylko na fizyczność młodego człowieka, ale także na jego poczucie własnej wartości oraz obniżenie jakości życia. Osoby cierpiące na padaczkę zwykle są zapoznane z reakcjami swojego organizmu i świadome procesów w nim zachodzących, a co więcej – mają świadomość pewnych ograniczeń i niedoborów w sprawności, co odzwierciedla się w obostrzeniach i restrykcjach dotyczących zarówno funkcjonowania fizycznego, jak i społecznego. Nie ma to jednak pozytywnego wpływu ani na walkę z chorobą, ani na poczucie własnej wartości, a pogłębia stany odstawania od innych i poczucia niższości [1].
Uczeń z padaczką
W sytuacji dziecka chorującego na padaczkę, w przypadku prawidłowego procesu leczenia, zagrożenie pojawienia się napadu jest znikome, ale nie niemożliwe – wnioskiem tego każdy niemalże czynnik może je wywołać. Może jednak zdarzyć się sytuacja, w której dziecko doznaje ataku po raz pierwszy właśnie w szkole, stąd tak ważne jest przygotowanie nauczycieli do odpowiedniej reakcji. Podstawą jest zachowanie spokoju i zapewnienie bezpieczeństwa uczniowi, bez względu na to, czy jest to atak pełnoobjawowy, czy bez drgawek. Jeśli jednak pojawią się drgawki, konieczne staje się umieszczenie dziecka w bezpiecznym miejscu, ułożenie w odpowiedniej pozycji zapewniającej drożność dróg oddechowych, położenie czegoś miękkiego pod głowę, rozluźnienie ubrania w okolicy szyi, a po przebytym ataku dziecko powinno być obserwowane i zabezpieczone do uzyskania z powrotem pełnej świadomości [3].
