W 2017 r. polscy pacjenci otrzymali dostęp do wszystkich 14 terapii lekowych, które zostały zarejestrowane w tym czasie w Unii Europejskiej. Są to terapie dedykowane najczęściej występującej rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego.

– Kiedy kilka lat temu ruszał program leczenia SM, dysponowaliśmy tylko lekkimi iniekcyjnymi pierwszej linii. Dla części pacjentów były to terapie, które przynosiły efekty. Jednak jeśli pacjent nie odpowiadał na to leczenie, miał kolejne rzuty choroby i nieprawidłowy rezonans, to nie mieliśmy dla tego pacjenta innego rozwiązania niż zamienianie tych leków pierwszej linii między sobą. Wiedzieliśmy, że i tak nie będą skuteczne, a choroba będzie postępowała, prowadząc do niepełnosprawności pacjentów – mówi dr Katarzyna Kurowska, neurolog z warszawskiego Instytutu Psychiatrii i Neurologii.

Według badań przytaczanych przez dr Kurowską szacuje się, że połowa pacjentów pozbawionych dostępu do leczenia w ciągu 10 lat doświadcza pierwszych, zauważalnych oznak niepełnosprawności. Po kolejnych 10 latach połowa chorych zmuszona jest do korzystania  z wózka inwalidzkiego.

– W ciągu ostatnich 5 lat uzyskaliśmy dostęp do wysoce skutecznych i nowoczesnych terapii. W minionym roku program lekowy w pierwszej linii leczenia poszerzył się m.in. o terapię dedykowaną pacjentom z agresywną, szybko postępującą postacią SM, a także terapię doustną, w formie tabletek przyjmowanych raz na dobę, dla pacjentów z rzutowo-remisyjną formą SM.  Dziś mamy znacznie szersze możliwości walki z chorobą – mówi dr Katarzyna Kurowska.

W Polsce z diagnozą SM żyje ok. 46 tysięcy osób, na świecie prawie 2,5 miliona. Stwardnienie rozsiane jest chorobą przewlekłą, nieuleczalną i nieprzewidywalną. W jej przebiegu dochodzi do uszkodzeń w obrębie ośrodkowego układu nerwowego, czyli mózgu i rdzenia kręgowego. Objawy, które mogą wystąpić, są bardzo zróżnicowane, do najczęstszych należą: przewlekłe zmęczenie, zaburzenia równowagi, problemy ze wzrokiem, drętwienia, drżenia, problemy poznawcze, nietrzymanie moczu czy depresja.

Pacjent w centrum uwagi

– Personalizacja wreszcie sprawiła, że najważniejszy dla nas jest pacjent. Leczenie dobieramy do tego, w jaki sposób choruje pacjent. Bierzemy pod uwagę, czy ma wysoce aktywną postać stwardnienia rozsianego, czy ta postać jest łagodnie przebiegająca. Czy jest to kobieta, czy mężczyzna w wieku rozrodczym, planujący założenie rodziny. W personalizacji istotne jest także to, jak aktywny zawodowo jest pacjent. Jaką pracę wykonuje, jak często wyjeżdża, czy podróżuje między krajami. Pod uwagę bierzemy także inne choroby internistyczne, które mogą towarzyszyć SM – zaznacza dr Katarzyna Kurowska.