Najczęściej pojawiającymi się tego typu zaburzeniami są:

• napady drgawkowe;
• mioklonie, czyli gwałtowne skurcze mięśni;
• ruchy mimowolne;
• zespoły otępienne.

Napady padaczkowe w przebiegu chorób somatycznych

Główną przyczyną napadów drgawkowych są zaburzenia metaboliczne. Występują w przewlekłej niewydolności nerek, encefalopatii wątrobowej i zaburzeniach glikemii. Najczęściej są to napady proste ruchowe oraz uogólnione. W hipoglikemii obecne są u 7% chorych, natomiast hiperglikemii, aż u 20%.

Oprócz epizodów drgawkowych w wyniku chorób metabolicznych czynnikiem prowokującym są także choroby serca, tarczycy i schorzenia autoimmunologiczne.

Drgawki w schorzeniach kardiologicznych, autoimmunologicznych i endokrynopatiach

U około 20% chorych epizody padaczkowe współistnieją z niedoczynnością tarczycy. Nadczynność może sprzyjać zwiększeniu częstości napadów w przypadku wcześniej już rozpoznanej padaczki. W schorzeniach kardiologicznych napady zdarzają się w ogniskowych lub uogólnionych zmianach niedokrwiennych serca, zazwyczaj mają charakter toniczno-kloniczny lub miokloniczny.

fot. ojoimages

Najczęściej wpółistniejącą z napadami drgawkowymi chorobą autoimmunologiczną jest toczeń układowy. Nawet 50% chorych z toczniem układowym przebyło przynajmniej jeden incydent drgawkowy. W przebiegu tocznia dochodzi do zapalenia naczyń mózgowych i następnie powstania w tkance ośrodkowgo układu nerwowego rozsianych ognisk niedokrwiennych lub krwotocznych, które stanowią potencjalne ogniska padaczkowe. Morfologia napadów może być różnorodna, najczęściej są to napady proste, złożone, miokloniczne i napady nieświadomości.

Mioklonie

Uogólnione lub wieloogniskowe mioklonie mogą towarzyszyć niewydolności wątroby, mocznicy lub współwystępować z otępieniem w zespole podializacyjnym, jednak najczęstszą przyczyną ogniskowo występujących kurczy jest hiperglikemia, zwłaszcza jeśli związana jest z kwasicą ketonową.