Zakrzepica zatok żylnych mózgu jest stosunkowo rzadko występującym schorzeniem, które zaliczane jest do tzw. udarów żylnych. Stanowi do około 1% wszystkich udarów. Najnowsze badania naukowe potwierdzają, iż problem ten częściej dotyka kobiety aniżeli mężczyzn. Objawy zakrzepicy są bardzo niespecyficzne, co prowadzi do problemów z jednoznacznym i szybkim rozpoznaniem choroby. Co powinniśmy wiedzieć o zakrzepicy zatok żylnych?
Zakrzepica zatok żylnych z języka ang. cerebral venous sinus thrombosis; CVST, cały czas stanowi istotny problem dla lekarzy oraz naukowców na całym świecie. W chwili obecnej szczególnym zainteresowaniem cieszą się badania, których celem jest poznanie przyczyny rozwoju zakrzepicy zatok żylnych.
Dziś wiadomo, że wśród czynników predysponujących do rozwoju zakrzepicy wewnątrzczaszkowej znajdują się m.in.:
- Urazy mózgu
- Guzy mózgu
- Częste stany zapalne uszu
- Sepsa
- Zapalenie wsierdzia
- Niewydolność krążenia
- Antykoncepcja hormonalna oraz wszelkie zaburzenia hormonalne
- Zapalenie opon mózgowo - rdzeniowych
- Nowotwory
- Zespół antyfosfolipidowy
- Dożylne podawanie płynów
Szczególną uwagę zwraca się w przypadku tego schorzenia na okres ciąży, gdyż może on stanowić bezpośrednie zagrożenia dla zdrowia a nawet życia przyszłej mamy.
Objawami najczęściej towarzyszącymi pacjentom przy zakrzepicy zatok żylnych są:
- Częste bóle głowy
- Nudności, wymioty
- Zaburzenia widzenia wraz z obrzękiem tarczy nerwu wzrokowego
- Zaburzenia świadomości
- Ból twarzy
- Bóle zaoczodołowe, wytrzeszcz gałki ocznej
- Zakrzepica żyły wewnętrznej szyjnej
- Zakrzepica żył korowych
- Zakrzepica żyły Galena
- Zakrzepica zatoki strzałkowej górnej
Objawy są kwestią indywidualną dla każdego pacjenta. Większość osób nie zgłasza się początkowo do specjalisty, gdyż zakłada, że ustąpią samoistnie. Wraz z rozwojem choroby dochodzi jednak do ich nasilenia. Jedynym sposobem zdiagnozowania zakrzepicy zatok żylnych mózgu jest neuroobrazowanie (TK, MRI). W chwili obecnej stosowane jest leczenie objawowe zakrzepicy zatok żylnych z wcześniejszym wyeliminowaniem przyczyny jej powstania. Kluczową kwestią jest wdrożenie profilaktyki przeciwzakrzepowej i leczenie za pomocą heparyny.
W szczególnie trudnych i ciężkich przypadkach konieczne pozostaje włączenie leczenia trombolitycznego. W przypadku kobiet, u których istnieje ryzyko rozwoju tej choroby, nie powinno się stosować antykoncepcji hormonalnej.